Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Verhuizing terug naar de San Salvator

Terug op de vertrouwde plek in Orthen!

gepubliceerd: zaterdag, 11 november 2017
De vertrouwde San Salvatorkerk in Orthen
De vertrouwde San Salvatorkerk in Orthen

Wij kon­dig­den op 20 juli 2017 aan te gaan ver­hui­zen naar de Lucas kerk op zuid in ’s-Hertogen­bosch. Deze verhui­zing was nood­za­ke­lijk omdat de San Salvator verhuurd is. Met een zekere weemoed namen wij afscheid en gingen we aan de slag in onze nieuwe ruimte in de Lucas.

Het was inleveren en eigen­lijk niet erg geschikt om daar te werken. De ruimte was erg mooi maar zeer gehorig en we waren al snel tot last van anderen die ook gebruik maken van de Lucas. Wij hebben stilte maar vooral ook rust nodig om met onze mensen te praten en te bid­den. We kregen weinig begrip voor wat wij, onze mensen en bezoekers, nodig had­den. Het leidde vaak tot irri­ta­tie. Er werd al snel dui­de­lijk dat de Lucas als nieuwe plek voor het Apos­to­laat geen goede keuze was.

Dit alles tot grote teleur­stel­ling van het kerk­bestuur. Deze mensen had­den alle zeilen bij­ge­zet om deze verhui­zing tot stand te brengen. Ook voor hen was het heel pijn­lijk. Ie­der­een was teleur­ge­steld, het lukte niet om nader tot elkaar te komen. Dus werd besloten door ons, het kerk­bestuur en apos­to­laat, uit te zien naar een andere ruimte. Dit was voor ons een erg onzekere tijd.

Ik, broeder Johannes, zou het liefst terug gaan naar de San Salvator. Ik was daar voor­ma­lig pa­ro­chi­aan, later was ik gedurende enkele jaren beheerder-koster en ik deed pa­ro­chie­werk. Dit alles in eerste instantie voor het bisdom en later voor de pa­ro­chie. Ik werd broeder, door middel van mijn eeuwige gelofte aan Christus. Met hulp van Bisdom en vele anderen werd het Apos­to­laat van Troost gesticht. Dit bestaat inmiddels al ongeveer vijf jaar. Wij zijn trots dat we dit mooie en nood­za­ke­lijke werk mogen doen.

Op een gegeven moment kreeg ik een mail van het kerk­bestuur, ge­schre­ven door de Heer Marc Benninga, dat er een oplos­sing was gevon­den. Ik kon niet wachten! Ja hoor, in overleg met het bestuur en de nieuwe huurder was besloten om de ons ver­trouwde ruimte, achter het orgel, terug te geven. God zij dank. En niet te vergeten de inzet van het kerk­bestuur. De heer Benninga heeft ons helemaal begeleid naar deze mooie oplos­sing. We zijn weer thuis in Orthen.

Het is een prach­tige helemaal opgeknapte ruimte gewor­den. Ie­der­een, die daar behoefte aan heeft is van harte welkom, ingang aan de achterzijde, door het ijzeren hek, van de San Salvator in orthen, voor een kopje koffie en een fijn gesprek of gebed.

Onderaan dit bericht, nog onder de brief van het kerk­bestuur, staan nog een paar foto’s van de verhui­zing en de nieuwe stek.

br. Johannes

Brief van het kerk­bestuur

Hier­on­der plaatsen we nog de mooie en bemoe­digende brief die we van Marc Benninga mochten ont­van­gen.

’s-Hertogen­bosch, 9 no­vem­ber 2017

De Sint-Jan op een frisse ok­to­ber­mid­dag. Ik loop rond tussen de bezoekers. Het is een mix van toe­risten, gelo­vi­gen en andere geïn­te­res­seer­den. Het godshuis is een tempel voor de een en een museum voor de ander. Wat trekt mij toch telkens naar de Sint-Jan en wat betekent deze kerk voor mij? Dan zie ik twee mensen een discreet gesprek voeren. Ik houd gepaste afstand en aanschouw het tafereel. Stralen zonlicht vallen door de prach­tige ramen naar binnen op de gewer­velde vloer.

Eeuwen­lang komen mensen naar de Sint-Jan. De een legt zijn zorgen voor aan de Aller­hoog­ste, de ander geniet van de orgel­mu­ziek en weer een ander vindt er troost bij de Zoete Moeder. Het stel waar ik mijn ogen niet vanaf kan hou­den blijken broeder Johannes te zijn en een dame die haar zorgen met de broeder deelt. Een bijbels tafereel, maar dan in het hier en nu. Het is van alle tijde. Er is behoefte aan een luis­te­rend oor, er zijn mensen met zorgen die ze met iemand willen delen, soms of juist met onbeken­den. Daar ligt de roe­ping voor degene die luistert en bemoe­digt, die er is voor de naaste om bij­voor­beeld samen te bid­den én het per­spec­tief biedt van de genade van de Heer.

Broeder Johannes en de zijnen horen bij het Apos­to­laat van Troost. De pa­ro­chie H. Maria biedt onderdak aan het Apos­to­laat. Uite­raard! Alwaar de hulp verleend wordt aan hen die het nodig hebben en kwets­baar zijn, is het logisch dat het pa­ro­chie­bestuur het Apos­to­laat steunt. De vaste ontmoe­tings­plek achter de San Salvator kerk is opgeknapt en opnieuw betrokken. Het eigen huis op orde om daarna anderen te kunnen helpen. Onbaat­zuch­tig, gedul­dig en per­soon­lijk. Goed voor Orthen, goed voor de hele stad en goed voor de kerk.

Het bestuur wenst de mede­wer­kers van het Apos­to­laat alle goeds en spreekt haar dank uit voor alle inzet.

Namens bestuur pa­ro­chie H. Maria te ’s-Hertogen­bosch

Marc Benninga

Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.


Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl