Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Op zoek naar vergeving

gepubliceerd: vrijdag, 23 maart 2018
De barmhartige vader
De barmhartige vader

Terwijl ik deze tekst schrijf, ligt het Paas­feest voor ons. Voor velen een chris­te­lijk feest dat gevoels­ma­tig dieper gaat - in ons per­soon­lijk geloof - dan het Kerst­feest. Kerst­feest vin­den wij een mooi sfeer­vol feest met een roman­tische ‘aankle­ding’, terwijl de weken voor Pasen momenten van be­zin­ning zijn. Maar het ene feest kan niet zonder het andere.

Zelf ervaar ik de Stille Week voor Pasen ook als een be­zin­ning op mijn leven dat door Passie­mu­ziek op de radio, concerten of kerk­diensten wordt geaccen­tu­eerd. En niet te vergeten het tv-spektakel The Passion, dat duizen­den mensen trekt. Alles ter her­in­ne­ring aan het lij­den en sterven van Jezus Christus. Waar ligt onze fascinatie voor dit lij­den?

Dit men­se­lijk lij­den en sterven van Jezus laat ook onze ver­gan­ke­lijk­heid zien. Maar een ver­gan­ke­lijk­heid met hoop. Wanneer wij dage­lijks de wereld inkijken, wor­den wij gecon­fron­teerd met dra­ma­tische gebeur­te­nissen waarin mensen weinig hoop meer hebben. Het lijkt alsof wij geen tijd meer hebben dat leed te bevatten. Maar, wat is dan de reden dat wij ons jaar­lijks, we­reld­wijd, wel bezig­hou­den met het lij­den en sterven van Jezus? Is dat onze hoop­volle ver­wach­ting naar Heil, dat ons brengt tot God?

Vorig jaar zag ik een man in de kerk zitten met zijn Rozen­krans in zijn han­den. Hij was in gedachte en gebed. Ik vroeg hem te mogen storen. Nadat ik me had voor­ge­steld, stelde ik hem de vraag wat de reden was om zo in gedachte te zitten. Hij ver­telde me dat hij op zoek was naar een innige wer­ke­lijk­heid met God, dat gepaard ging met een zondebesef en zocht naar een God­de­lijke ver­ge­ving. Deze man ver­telde me verder dat hij voor zijn daden een straf van God had ervaren, maar ver­telde me niet wat dat was. Dat liet ik zo.

Hij was teleur­ge­steld in pries­ters waarvan hij geen steun verwachtte. Te op­per­vlak­kig, zonder hart, was zijn erva­ring. Er zijn helaas pries­ters die niet het herder­schap met zich meedragen, althans de liefde niet kunnen laten zien die Christus bedoeld heeft. Deze teleur­stel­ling was voor hem een reden om zich afzij­dig te hou­den van de kerk. “Maar, hoe komt u dan in het reine met God?”, vroeg ik hem. Dat was voor deze man een knellende vraag en hij zocht daarop een ant­woord.

Jezus leert ons: dat wij een ver­ge­vende God hebben wanneer wij de weg van Hem volgen. “Als een Licht ben Ik in de wereld geko­men, opdat al wie in Mij gelooft, niet in duisternis blijft...”, Hij wijst ons de weg, dat wij door Hem tot de Vader komen. Door Zijn lij­den, sterven en opstan­ding wor­den onze zon­den ver­ge­ven. Een nieuw begin, een nieuw leven, dat is de vreugde van Pasen. Ook voor deze man, die zocht om een God­de­lijke ver­ge­ving. Nu moet ik gelijk denken aan de man die naast Jezus aan een kruis hing en Jezus erkende als zijn Ver­los­ser. Door zijn geloof werd deze man gered. Geloven betekent: durven aan­vaar­den wat Jezus gezegd en gedaan heeft. Na­tuur­lijk gaan veel dingen ons verstand te boven. Maar in de klein­heid van ons geloof mogen wij met blijd­schap zeggen: “De heer is mijn Herder, mij zal niets ont­bre­ken...” ( Ps. 23). Laat dat onze troost zijn.

Br. Diederik



Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl