Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


In voor- en tegenspoed

gepubliceerd: dinsdag, 31 juli 2018

Wanneer ons leven voorspoe­dig verloopt, bijvoor­beeld zonder licha­me­lijke klachten of zake­lijke tegen­slagen, voelt dat als een grote zegen. Zo’n leven kabbelt over onze levens­zee met een klein briesje in de zeilen. Maar wat doet het met ons wanneer we storm krijgen en de zeilen dreigen te scheuren?

Zijn we dan nog steeds die aar­dige man of vrouw binnen onze relatie? Ziekte, verdriet of teleur­stel­ling geven vaak een andere wen­ding aan ons leven. Ons gedrag kan daardoor wor­den eïn­vloed. Tot welke grens kunnen wij gaan om ons­zelf niet te verliezen en ons geloof vast te hou­den?

Een half jaar gele­den ontmoette ik een echtpaar die ik aansprak. De man zat in een scootermobiel en zijn vrouw liep daarachter. De vrouw ver­telde me – wat onwennig – dat haar man zes­tien jaar gele­den een hersen­bloe­ding kreeg en sindsdien gedeelte­lijk verlamd is. Verder in het gesprek ontspande de vrouw zich. Ik zag dat het haar goed deed om haar verhaal te ver­tellen.

In ons gesprek kwam naar voren dat zij een moei­lijk leven achter de rug had. Ik keek naar de man die alles aanhoorde. Hij zei niets, maar keek me blij­moe­dig aan. De vrouw ging verder en zei: ‘Ik wist vijf­tig jaar gele­den niet wat ik toen in de kerk beloofde: in voor- en te­gen­spoed trouw blijven tot de dood ons scheidt. Dat is nogal wat’, zei ze zuchtend.

‘Jonge mensen hebben daar geen notie van. En om na al die tegen­slagen je geloof vast te hou­den, is soms erg moei­lijk’. Terwijl ik beves­tigde wat de vrouw zei, keek ik weer naar haar man. Hij luisterde met een stralend gezicht, ondanks zijn handicap. ‘Weet u’, ver­volgde de vrouw: ‘Soms moet je in het leven ac­cep­teren wat op je weg komt, anders heb je geen leven.

Om door te kunnen gaan, heb ik drie woor­den die mij daarbij helpen: geloof, hoop en liefde’. Ik vroeg haar welke bete­ke­nis deze woor­den voor haar en haar man had­den. Zij dacht na, en zei: ‘Door ons geloof kunnen wij ac­cep­teren wat ons is over­ko­men en voelen wij ons gedragen door de liefde van Christus’. De man knikte.

Ik was ver­baasd door deze mooie ge­tui­ge­nis, die ook voor haar man gold. Naast haar teleur­stel­lingen die haar vermoei­den, had zij haar geloof niet verloren, maar zij voelde zich gedragen door de liefde van Christus. Dat is een zegen wanneer je na moei­lijke tij­den dat kunt zeggen. Wanneer je dat zo voelt, is er hoop. Voor hen is er hoop om hun moei­lijke weg te vol­bren­gen, want hoop doet leven. Toch zijn er velen onder ons die vermoeid, een­zaam of teleur­ge­steld door het leven gaan. Zoekende naar liefde, die hen tot hoop kan stemmen.

Deze vrouw en man hebben de woor­den van Paulus goed begrepen, omdat geloof, hoop en liefde alles omvat wat een mens nodig heeft. Maar van die drie is de liefde het be­lang­rijk­ste.(1 Korintiërs 13,1-13). Twee dingen vielen mij op tij­dens ons gesprek: het verhaal van deze vrouw en het stralende gezicht van haar man. Hij beves­tigde wat liefde met je doet. Door hun ver­trouwen in het geloof werd de liefde voor elkaar het be­lang­rijk­ste. Daardoor ontstond er hoop. Teleur­stel­lingen wer­den overwonnen zodat zij hun belofte van vijf­tig jaar gele­den nog steeds gestand kunnen doen.

br. Diederik



Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl