Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Het doet mij niets

gepubliceerd: woensdag, 14 augustus 2019

“Ik geloof de woor­den van Jezus wel, maar het doet me niets. Het raakt mij niet in mijn dage­lijks leven”. Dat zei de vrouw die tegen een kerk­bank stond geleund, al starend naar het li­tur­gisch centrum. Dat was ook haar ant­woord op mijn vraag wat haar zo bezig hield.

Zij keek mij aan terwijl haar woor­den vanuit een diepe teleur­stel­ling kwam. De blij­moe­dig­heid in haar ge­loofs­le­ven ontbrak. Daar werd zij op aan­ge­spro­ken binnen haar eigen geloofs­ge­meen­schap. Zij was daardoor ook teleur­ge­steld in mensen die haar niet begrepen.

Wanneer je graag iets wilt waar­naar je verlangt: de liefde van Christus, maar die aanwe­zig­heid niet ervaart, dan kun je verdrie­tig en teleur­ge­steld zijn. Zo was dat ook met deze vrouw. Maar, zijn wij allemaal niet zoekende mensen? Ons leven is een op weg zijn waarin ver­an­de­ringen plaats­vin­den, maar dat ook ver­die­ping geeft wanneer wij de Woor­den van Jezus willen verstaan.

Veel vragen, gedachten en gevoelens komen ons op die weg tegemoet. Maar één ding staat vast: dat Jezus Zijn liefde heeft laten zien in Zijn lij­den, sterven en opstan­ding. Daar ligt de kern van ons geloof dat zich mag uiten in een heilige blijd­schap. Wanneer wij dat willen geloven, ont­staat er hoop in een blijde ver­wach­ting.

Vanuit ons mens-zijn zeggen we weleens dat Gods wegen ondoorgron­de­lijk zijn. Geloven wordt dan een overgave aan Hem die enigszins ons verstand te boven gaat. Dat moet je willen, want Jezus volgen in woord en daad is geen ge­mak­ke­lijke weg om te bewan­de­len. Maar het geeft zin aan ons leven met een verlangen naar geloof, hoop en liefde. Waarvan de liefde het grootste is.

Zijn nabij­heid wordt sterker wanneer wij in gebed gaan. Praten met God is een doorlopend gebed dat onze een­zaam­heid ver­zacht, onze 'won­den' van verdriet heelt en ons kracht geeft om teleur­stel­lingen te over­win­nen. In deze overgave vin­den wij Hem. Jezus heeft ons leren bid­den met Zijn gebed dat begint met: Onze Vader die in de Hemel zijt... Maar ook met onze eigen woor­den kunnen wij bid­den in alle eenvoud, dat ons verenigt met de Kerk van Christus.

God is aanwe­zig waar liefde is, zegt 1Joh.4 ons, want God is liefde. In onze naaste kunnen wij Hem ervaren, maar ook door kleine wondertjes (toevallig­he­den?) die ons levenspad kruisen. Wanneer we daar open voor staan, dan is Christus heel dichtbij. Laten wij in het volste ver­trouwen door het leven gaan waarin dank­baar­heid schuil gaat. Dank­baar­heid maakt ons blij­moe­dig, hoe klein dat ook mag zijn. Juist in klein­heid wor­den wij groot in liefde voor onze naaste, zoals Moeder Teresa dat liet zien. Ons leven zal een zoek­tocht blijven met mis­schien veel strubbelingen. Maar wanneer wij Jezus vast­hou­den in ons gebed dan over­win­nen wij onze twijfel.

Zoals David in zijn gebed van Psalm 86 zegt:

...Wijs mij Uw weg, Heer,
laat mij wan­de­len op het pad van Uw waar­heid...

Laat dat onze troost zijn.

br. Diederik



Apostolaat van Troost • San Salvatorkerk • Schaarhuisstraat 14 • 5231 PV ’s-Hertogenbosch • (06) 30 161 636 • info@apostolaatvantroost.nl