Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Verdriet delen

gepubliceerd: vrijdag, 17 januari 2020

Heeft u dat weleens mee­ge­maakt dat de pijn van verdriet omgezet werd in een gevoel van inner­lijke rijkdom? Dat maakte de vrouw mee die eerst bij de Zoete Moeder in de ka­the­draal zat en later op de achterste rij stoelen van de kerk.

Nadat ik haar vroeg waarom zij op de laatste rij stoelen zat, ver­telde de vrouw mij dat zij zo opgehaald zou wor­den. Zij ver­telde me ook dat zij een kaarsje had aangestoken voor haar dochter die gees­te­lijk ge­han­di­capt is. Haar dochter had altijd dezelfde vaste bege­lei­der, maar deze man is pas verongelukt. Dit grote verlies gaf bij haar dochter ver­war­ring. Daarom ging zij in haar omge­ving andere mensen troosten door een arm om hen heen te slaan. Deze han­de­ling gaf ook haar dochter troost, zonder woor­den.

De vrouw was nog niet klaar met haar verhaal. Zij ver­telde me dat haar oudste zoon het syndroom van Down heeft. Dat was voor de ouders een grote teleur­stel­ling. Deze vrouw kon en wilde er met niemand over praten behalve met haar ouders. Helaas stierven haar ouders veel te vroeg. Toch wilde zij haar verdriet en teleur­stel­ling blijven delen en deed dat bij het graf van haar ouders, omdat deze vrouw nog niet in staat was verder te kijken dan wat haar was over­ko­men. Gelukkig kwam er een moment in haar leven dat zij verlangde naar rust en accep­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

Doordat zij zich­zelf de vraag stelde waar haar geloof gebleven was, ontstond er een inner­lijke omme­keer. Door haar pijn heen gaf zij zich over aan God en verstond zij de woor­den die Jezus ons zegt: “Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven” ( Matt. 11, 28 t/m 30). Deze ver­an­de­ring in haar leven gaf haar het ver­trouwen terug. Zij ein­digde met de woor­den: Door mijn gebed kreeg ik rust en vond daarin ein­de­lijk mijn troost”.

Troost geven is prach­tig, maar troost ont­van­gen is een zegen. In die blijd­schap ver­keerde deze vrouw omdat zij in die zegen Gods aanwe­zig­heid voelde. Vanaf dat moment werd dat delen een gees­te­lij­ke rijkdom omdat haar verdriet geen lij­den meer was, maar gedragen werd door haar geloof. Toen zij dàt voelde, ontstond er inner­lijke ruimte voor haar omge­ving en 'zag' haar zoon. Niet met zijn beper­king, maar zij zag hoeveel liefde hij aan zijn ouders gaf en hoe blij deze jongen in het leven stond.

Haar dochter deelde haar verdriet door de ander te troosten. De moeder deelde haar verdriet met haar ouders. Beiden deel­den zij hun verdriet met de ander, zoals het spreek­woord luidt: “Gedeelde smart is halve smart”. Door zich­zelf los te laten, ontstond er bij de moeder een inner­lijke omme­keer en zocht zij troost bij Jezus. Herkennen wij dat ook? Uite­raard hebben wij daarin onze eigen weg te gaan om te komen tot accep­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid in ons eigen leven. Wanneer wij daarin de liefde van de ander zien, wordt Gods nabij­heid zicht­baar en wordt verdriet inder­daad omgezet in een gees­te­lij­ke ‘rijkdom’ zoals deze vrouw dat voelde.

br. Diederik



Apostolaat van Troost • San Salvatorkerk • Schaarhuisstraat 14 • 5231 PV ’s-Hertogenbosch • (06) 30 161 636 • info@apostolaatvantroost.nl