Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


De tijdgeest

gepubliceerd: dinsdag, 10 maart 2020
De tijdgeest
(foto: Wim Koopman)

Een klein jaar gele­den zag ik een man achterover geleund op een stoel zitten bij het li­tur­gisch centrum. Terwijl ik naar hem toeliep, zei hij: “Ik geloof niet in God, mijn vader was communist en ik kom uit Gro­nin­gen”. Met een glimlach keek hij me aan, maar de toon was gezet.

De man maakte zich druk over de rijkdom van de kerk: “Ze had­den inder­tijd dat geld beter aan de armen kunnen geven”. Toen hield hij zijn mond. Ik vroeg of ik even naast hem mocht zitten. Nadat ik me had voor­ge­steld kregen wij een mooi gesprek over het tijds­beeld van toen, om ons te rea­li­se­ren hoe de maat­schap­pij van de 15de en 16de eeuw in elkaar stak. Deze prach­tige kerk is toen gebouwd ter ere van God, als Zijn huis. Inder­daad zullen veel mensen ervoor betaald hebben, gewild of ongewild. Maar velen had­den door zo'n bouw­pro­ject ook werk. Terwijl het kerk­ge­bouw bij vol­tooi­ing de trots van de stad was en nog steeds is.

In die tijd was er inder­daad veel armoede die gedeelte­lijk ver­zacht werd door kloos­ter­lingen, kerk en in­di­vi­duele helpers. Dat was na­tuur­lijk niet voldoende. Vele burgers van toen waren bezig om te overleven. Deze man had gelijk wanneer je de ge­schie­de­nis niet in haar context ziet, maar alleen benadert vanuit onze heden­daag­se normen en waar­den. Gelukkig gaan wij daar nu bewuster mee om. Ondanks onze rijkdom kost het ons toch veel moeite om aan armoede een einde te maken.

Om in God te geloven is een per­soon­lijke zoek­tocht nodig. Daarbij moet de wil aanwe­zig zijn om de woor­den van Jezus aan te nemen. Het geloof verkon­digt ons juist hoe wij met onze naaste moeten omgaan. Dat staat in het tweede gebod: Gij zult uw naaste lief­heb­ben als uzelf. “Dit gebod zal u, vanuit uw maat­schap­pe­lijke be­trok­ken­heid, wel erg aanspreken”, zei ik tegen de man. Hij knikte en grijnsde. “Ook u zal prach­tig werk doen zoals een christen dat probeert te doen vanuit dat tweede gebod”, ver­volgde ik. Toen ging de man schuin op zijn stoel zitten en keek me verrast aan. “Ik denk dat wij daarover allebei het­zelfde denken. Bewust oog hebben voor onze naaste zou voor ie­der­een een levens­op­dracht moeten zijn, omdat liefde ons bindt”.

Maar Jezus geeft ons ook het eerste gebod: God lief te hebben met heel ons hart, heel onze ziel en geheel ons verstand. In onze gese­cu­la­ri­seerde maat­schap­pij waar ie­der­een zijn of haar vrij­heid zoekt, neemt, en ernaar handelt, komen wij steeds verder van God af te staan. Zoals de man, die niet de woor­den verstond die Jezus gezegd heeft. Maar het zijn juist Zijn woor­den die ons wijzen naar God. (Joh.14, 6-11)

De rijkdom van onze prach­tige gotische kerk is niet meer te betalen. Maar juist door deze bouw­kunst van toen, wor­den wij geat­ten­deerd op het geloof in Jezus Christus. De wer­ke­lijke ‘rijkdom’ zit niet in de stenen maar in de woor­den van Jezus die deze ka­the­draal laat zien en horen. Die ‘rijkdom’ is vele malen groter dan het kerk­ge­bouw. Wanneer wij dat beseffen, krijgen wij oog voor de ander. Die aan­dacht is voor velen een troost, een aan­moe­di­ging en een ver­wach­ting.

Na dit mooie gesprek ston­den wij op. De man pakte mijn hand vast en zei: “Fijn met u ge­spro­ken te hebben”. Niet mopperend, maar met een blij gezicht liep hij de kerk uit. Terwijl ik de man nakeek dacht ik: Voor ons mensen blijft God een mysterie.

br. Diederik



Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl