Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Broeder Johannes in meimaandboekje

gepubliceerd: woensdag, 29 april 2020

MeimaandboekjeDe Broeder­schap van Onze Lieve Vrouw van Den Bosch geeft jaar­lijks voor de mei­maand een boekje uit. Dit jaar heeft het echter vanwege de corona­cri­sis een iets andere vorm aan­ge­no­men. Met als thema Thuis bij Maria zijn allerlei mensen die op diverse manieren verbon­den zijn aan de ka­the­draal geïnter­viewd. Zo ook broeder Johannes.

Hoe kijkt u naar deze moei­lijke tijd met de epidemie?

Bij het Apos­to­laat van Troost kunnen wij mensen troosten. We spreken mensen aan in de kerk als het kan. We nemen hen mee om te bid­den, ook bij Jezus. Nu met deze epidemie kunnen wij ons werk bijna niet doen. Ik ben zelf ook erns­tig ziek geweest en moet de draad weer oppakken. Ik voel me ge­roe­pen, want er is veel nood. Bij de Sint Jan zie ik veel mensen met zorgen en pijn. Het is dan fijn om daarover samen uit te wisselen. Mensen moeten dan een traantje laten, en dat is goed. Tranen moeten komen om het hart open te maken.

Wat betekent Thuis bij Maria voor u?

In de mei­maand is Moeder Maria voor mij niet meer en niet minder dan anders. Maria als moeder is heel bij­zon­der. Fan­tas­tisch is ook dat zij de moeder van Jezus is. Mensen vergeten dat nog weleens bij het bezoeken van Maria. Ze bran­den een kaarsje en lopen direct weer naar buiten. Daar­mee missen ze de kans om via Maria als mid­de­la­res en als moeder van Jezus naar God te komen. 'Ik vraag en deel mee aan Maria en beschouw: Maria kan helpen, zij maakt ons open naar Christus toe. Ik verge­lijk dit vaak met hoe ik als kind vroeger heb geleerd om ook mijn vader niet te vergeten. Als ik ergens mee zat, moe­digde mijn moeder mij aan om tóch naar mijn vader te gaan. Maria fluistert ons in het oor om ons bij vader uit te spreken.

Waaruit put u per­soon­lijk troost?

Bij deze vraag kom ik terecht bij het moment dat ik aan het zie­ken­huis­bed zat bij mijn vrouw. Enkele dagen voor haar over­lij­den, mocht ik een dagje alleen bij haar op haar kamer (408) ver­blij­ven. Alleen met haar, samen. Gewel­dig! Ik schreef daarover het gedicht ‘Kamer 408’. Het is mooi omdat het ook wer­ke­lijk een prach­tig moment in mijn leven is geweest. Dat moment koester ik nog elke dag. Liefde maakt sterk en is eeuwig niet­waar?

Kamer408

Het is er stil
wel­da­dig warm
Jij ligt te slapen
en ik rust uit
oranje zon
door het gordijn
Raakt zacht
Je mooi gezicht.

 

Dat maakt me open
geen woord is nodig
ongekend geluk
volmaakt
gemengde geuren
zieke geur
maar boven alles uit
de geur van Jou
zachte geur.
Rust
’n zachte zucht
Ik kijk en zie
mijn vrouw
Zij is in mij
volmaakt moment
loom word ik
doezel even weg
gevoel van vrede
wij twee zijn een.



Apostolaat van Troost • San Salvatorkerk • Schaarhuisstraat 14 • 5231 PV ’s-Hertogenbosch • (06) 30 161 636 • info@apostolaatvantroost.nl