Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Dat is ‘toevallig’

gepubliceerd: maandag, 30 augustus 2021

Wat zeggen we dat vaak tegen elkaar: “Dat is toevallig”. Mis­schien kunt u ook zo'n moment her­in­ne­ren dat er 'toevallig' iets gebeurde waar u verbijsterd over was. Tijdens mijn gesprekken hoor ik dat regel­ma­tig.

Nog niet zo lang gele­den gebeurde dat twee keer. “Dat is toevallig”, zei een vrouw tegen me toen ik me had voor­ge­steld en ver­telde dat ik voor het Apos­to­laat van Troost werkte. Zij ver­telde me dat haar zus twee weken gele­den is overle­den. “Mijn man en ik moeten ons verdriet nog ver­werken. En mijn man is vandaag ook nog jarig”, besloot zij haar verhaal. Haar man zat naast haar met tranen in zijn ogen. Wat liggen verdriet en blijd­schap dicht bij elkaar.

Nadat ik de man had gefe­li­ci­teerd kwamen we tot een mooi gesprek over ver­gan­ke­lijk­heid van het leven en het ac­cep­teren daarvan. Het ac­cep­teren lukt meestal wel, maar om elkaar fysiek los te moeten laten doet pijn en geeft verdriet. Gelukkig hebben wij onze her­in­ne­ringen die we met liefde bij ons dragen. De vrouw ver­telde me verder dat zij elke dag psalm 121 leest. Wat gewel­dig om je troost te zoeken bij God. Want die psalm zegt: Waar haal ik mijn hulp vandaan? Mijn hulp komt van de Heer”. Toen ik de tekst van deze psalm zei, keek zij me verrast aan. “Ja, zo is het”, beves­tigde zij.

Wanneer je verdriet of blijd­schap kunt delen met de ander geeft dat ver­lich­ting. Is het dan toeval wanneer de ander op het juiste moment jou opzoekt? Ik denk dat veel dingen geleid wor­den, ook deze ont­moe­ting met dit echtpaar. Vaak bid­den we om hulp en ver­wach­ten dat op het moment wanneer wij hulp nodig hebben. Maar Gods hulp komt vaak op een ander moment, in een andere vorm. Daarin laat God zijn aanwe­zig­heid zien. Wanneer wij dat niet herkennen dan zeggen wij al gauw: ‘Dat is toevallig’.

Ook de man die ik twee dagen later aansprak was bij­zon­der ver­baasd en verrast, omdat hij vijf minuten daarvoor zat te piekeren over een spi­ri­tu­ele gees­te­lij­ke gebeur­te­nis in zijn leven die hij niet kon thuis­bren­gen. En dacht ook na, welke plaats hij Maria moest geven binnen zijn pro­tes­tantse geloof. “Hoe moet ik Maria zien binnen het chris­te­lijk geloof?”, vroeg hij me. Daarover had­den wij een mooi gesprek. We vergeten vaak dat Maria door God zelf apart is gezet. Je zult maar de moeder van Gods Zoon, genaamd Jezus, wor­den. Hoe bij­zon­der is dat? Dat is niet te bevatten.

Maria jubelde het uit in haar lofzang: Mijn ziel verheft de Heer en mijn geest jubelt in God mijn Heiland. Want Hij heeft neergezien op de gering­heid van zijn dienst­maagd, want zie van nu af zullen alle geslachten mij zalig prijzen... Zo begint het Mag­ni­fi­cat. Haar ver­won­dering en ver­trouwen was groot in datgene haar is over­ko­men. Ons gesprek ging verder hoe je als gelovig mens daar­mee kunt omgaan, wetende dat Christus onze Ver­los­ser is. “Ik geloof niet in toeval”, zei de man. “Deze ont­moe­ting moest zo zijn”. Dat beves­tigde hij met een blij gezicht.  

Elk gesprek waarin ons geloof centraal staat is Christus aanwe­zig. Dat zegt Jezus zelf. Hij is de nabij­heid van God. Wanneer we dat geloven krijgen we kracht naar kruis. Laten wij God danken wanneer we elkaar in het licht van Christus mogen helpen. Ook binnen de Sint-Jans­kathe­draal.

Broeder Diederik




Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl