Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Je niet gehoord voelen

gepubliceerd: dinsdag, 2 november 2021

Een poosje gele­den zat een vrouw ingepakt in regenkle­ding en een tas bij de hand in het Zuidertrancept. Ik sprak haar aan. Zij begon gelijk te ver­tellen dat zij aller­gisch was voor elektrische straling van lichtmasten, tv, radio en alles wat daar­mee te maken had. Daarom vluchtte zij over­dag, maar ook ’s nachts, haar huis uit. Dat gaf haar een rusteloos leven.

Zij zocht een woning waar zij die straling niet voelde en in alle rust kon leven. Maar tot nu toe kon niemand haar helpen. Niet bij de Gemeente, maar ook niet bij andere instanties.
Zij voelde zich niet gehoord.

Haar enige steun was haar geloof. In ons gesprek zocht ik naar troos­ten­de woor­den die Christus ons gezegd heeft, zodat zij die mee kon nemen in haar leven. Het is juist de nabij­heid van Jezus die ons kracht geeft. Met Hem kunnen wij de problemen aan die op onze weg komen. Ook al lijken ze onoplos­baar. Zij knikte beves­tigend en keek me aan.

“Jezus staat voor me”, zei de vrouw plot­se­ling met een glimlach. “In u is Jezus aanwe­zig”. Haar woor­den vulde ik aan met de woor­den uit de eerste brief van Johannes, daar staat: Waar liefde is, is God in ons aanwe­zig. Die liefde kunnen wij elkaar laten zien in ons doen en laten. We mogen geloven dat Hij altijd met ons is, ofschoon Hij soms heel ver weg lijkt. Maar gelukkig voelde deze vrouw zich gedragen door Zijn aanwe­zig­heid tij­dens ons gesprek. Daaruit haalde zij kracht en hoop. De vrouw voelde zich even gehoord door deze ont­moe­ting.

Je niet gehoord voelen door je omge­ving of instanties doet zeer. Dan voel je je alleen staan in een wereld die zich van je afwendt. Dat geeft veel verdriet en kan radeloos­heid veroor­zaken. Ook deze vrouw voelde dat zo. Gelukkig kon zij haar toevlucht zoeken in haar geloof waarin de kerk als schuil­plaats diende.

Ook jonge mensen op school of op hun werk kunnen zich niet begrepen voelen en daardoor geen uitweg meer zien in hun leven. Zelfs binnen de kerkmuren kan het helaas voor­ko­men dat mensen niet begrepen wor­den. Toch weten we dat elk mens aan­dacht nodig heeft. Dat kan alleen wanneer wij, als mens, naast de ander gaan staan. Want jezelf boven de ander verheffen maakt ‘blind’. Wanneer wij onze ogen open­hou­den en omzien naar elkaar, kunnen wij veel mensen gelukkig maken. In die liefde zien we inder­daad Christus aanwe­zig in de ander zoals deze vrouw dat ervoer.

Br. Diederik



Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl