Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Twee kaarsjes

gepubliceerd: dinsdag, 6 september 2022
Twee kaarsjes
(foto: Jalil Shams)

Voor de iconen­ka­pel van de Sint-Jan, de ka­the­draal van ’s-Hertogen­bosch, stond een echtpaar met allebei een kaarsje in hun han­den. Terwijl zij daar ston­den te wachten totdat de kapel leeg was, sprak ik hen aan.

De kaarsjes in hun han­den waren ter nage­dach­te­nis aan hun overle­den echt­ge­noten van hun eerste huwe­lijk. Dat deden zij elk jaar. De man ver­telde ver­der en vroeg of hij iets over zijn eerste vrouw mocht ver­tellen. Hij ver­telde dat zijn eerste vrouw de laatste dagen van haar leven in het zie­ken­huis lag.

Terwijl zij daar lag, werd de man op een nacht wakker. Hij voelde zich erg onrus­tig en kon niet meer slapen. Hij kleedde zich aan en ging naar zijn vrouw in het zie­ken­huis. Maar, hij vond zijn vrouw niet in haar kamer, haar bed was leeg. Al vragend en zoekend vond hij haar bid­dend, op haar knieën, in de kapel van het zie­ken­huis. “Toen ik naast haar knielde en mijn vrouw in mijn armen nam, is zij overle­den”. Emo­tio­neel ein­digde hij zijn verhaal, maar met een blij gezicht, omdat hij zo afscheid van haar kon nemen. Ook zijn vrouw die naast hem stond had een glimlach op haar gezicht en was blij met hem.

Inder­daad kun je als gelovig mens alleen maar dank­baar zijn wanneer een geliefde in het volste ver­trouwen is heen­ge­gaan. Maar ook dat de man aanvoelde dat het moment daar was. Zo’n erva­ring geeft je een levend geloof en kun je terugkijken in dank­baar­heid. Ook wanneer je dit kunt delen met je nieuwe partner. Zo had zijn hui­dige vrouw ook haar mooie her­in­ne­ringen aan haar overle­den man.

Daarom waren zij hier om samen in alle dank­baar­heid hun overle­den geliefde te gedenken. Speciaal in de iconen­ka­pel wil­den zij hun dank­baar­heid uiten aan Jezus. Met een symbool in hun han­den: het Licht van Christus. Ik vroeg hen waarom zij deze kapel had­den uitgekozen? “Omdat wij pro­tes­tant zijn”, zei de man.

Dat is toch prach­tig wanneer wij als chris­te­nen, katho­liek of pro­tes­tant, ons gebed kunnen bid­den in dezelfde spi­ri­tu­ele ruimte? Christus is er voor ie­der­een, laten wij dat niet vergeten. Door haar overgave en ver­trouwen van de overle­den vrouw werd haar geloof een levend geloof. Een aan­moe­di­ging voor de man en voor zijn nieuwe vrouw. Maar ook voor ons.

br. Diederik



Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl