Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


De geboorte van Esther

gepubliceerd: maandag, 5 december 2016
De geboorte van Esther

In het jonge gezin van Ria en Johan waren al twee jongetjes geboren Rob en Johan. Twee mooie kereltjes een blond zoals Ria de ander bijna zwart als Johan. We praten dan over de zes­tiger jaren. Ria wilde graag nog een meisje, dat zou dan Judith of Esther genaamd moeten wonen. Ja Ria wist wat ze wilde. Elke dag ging ze in gebed om het aan onze Lieve Heer te vragen haar wens te ver­ho­ren.

Ria voelde zich niet helemaal gelukkig waar ze toen woon­den. Johan vermoedde, dat ze heimwee had naar familie, vrien­den en geboorte­plek. Hij sprak daar niet over, hij had daar ook wat last van. Op dat moment kon het niet anders. Ze moesten het nog een tijdje vol­hou­den. Later zou­den ze verder zien.

Ria werd zwanger en was daar heel gelukkig mee, dank­baar dat haar gebed verhoord zou wor­den. Deze zwanger­schap verliep anders dan voorheen. Ria had de hele dag trek in wat har­tigs. Haar lievelingsge­recht was kerrie soep, opgele­peld uit een pannetje recht van het vuur. Ze nam dan plaats in haar dames­stoeltje, zag er mooi en tevre­den uit. Johan was verliefd op haar, zij was zijn eerste meisje. Als ze in huis wat rondwandelde droegen haar han­den het zwangere buikje, zo had zij voort­du­rend contact met haar nog ongeboren kindje. Ze was gelukkig.

Haar dage­lijkse vraag aan Johan: "Zal het een meisje wor­den? ", beant­woordde hij wat plagerig:" Drie muske­tiers zou ook niet gek zijn". Dan kreeg hij een vriend­schap­pe­lijk duwtje. Zo liet ze weten dat het goed was. Ze zuchtte een beetje en ging weer aan de slag. Kleertjes kijken en weer opvouwen, na­tuur­lijk waren dat meisjeskleertjes. Gelukkig had ze van beide jongetjes nog genoeg bewaard, Ria speelde op zeker.

Einde­lijk was het zover: de weeën be­gon­nen. Op weg naar het zie­ken­huis vroeg Ria: "Wat denk jij ervan?". Johan ant­woordde: "Jongetje of meisje... het is altijd goed". Ria verwachtte een meisje! Ze vroeg dan: "Dat wil jij toch ook?" Ja na­tuur­lijk wil ik dat", gaf hij als ant­woord "Ik hoop en bid met je mee". Ze keek hem onder­zoekend en glimlachend aan.

De geboorte was aanstaande, geen klacht kwam over haar lippen. Ze wilde een meisje en ze wilde het weten! Johan zat er rus­tig bij, van binnen was dat anders, in zijn hart hoopte hij ook op een meisje. Zal het allemaal goed gaan en zou hun wens uit­ko­men? Hij dacht aan het alterna­tief... de drie muske­tiers zou­den ook niet ver­keerd zijn, maar hij hoopte voor zijn lief dat het een meisje zou zijn. Het kindje werd geboren en liet dui­de­lijk weten dat ze er was en ja hoor: het was een meisje! Dit goede nieuws werd met gejubel door Ria beloond. Zij riep het uit: "Ik heb een meisje, ik heb een meisje", het hield niet op. Heel de afdeling juichte mee, een groot feest. Tranen van geluk, samen hiel­den zij hun kindje vast, keken elkaar verlegen aan en deel­den hun vreugde. Het kindje werd Esther genoemd. Johan was de koning te rijk en moest nog een tijdje wachten op de derde muske­tier, dat had hij er graag voor over.

Enkele dagen later mocht Ria naar huis, de kleine Esther moest nog even in het zie­ken­huis blijven. Ria kon thuis wat uitrusten en haalde haar slaap in. Johan ging naar het zie­ken­huis om zijn dochtertje Esther te bezoeken. Hij zag zijn kindje, dat rus­tig in het kleine bedje lag. Ze had mooie donkerbruine grote ogen en al wat donker haar. Hij kon zijn geluk niet op. Op de terugweg in de bus gebeurde het, hij ging helemaal uit zijn dak en riep tegen de chauffeur: "Ik heb een meisje" en tegen ie­der­een die het wilde horen, " Ik heb een meisje". Johan was geen haar beter dan Ria: uit­zin­nig van geluk!

Ria maakte alle baby kleertjes zelf, Esther was er mooi in. Zij was een trotse moeder die graag voor haar kin­de­ren zorgde. Esther groeide voorspoe­dig, was een mooi rus­tig kindje een beetje verlegen, maar vooral heel lief. Onze Lieve Heer heeft hun grote wens vervuld, samen dankten zij Hem voor dit prach­tig kindje.

Ze hebben een meisje en het heet Esther! Een heel bij­zon­der kind.

+ broeder Johannes



Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl