Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Een moeder verliest haar kind

gepubliceerd: woensdag, 27 september 2017

Hoe vaak staat het niet in de krant: jonge man of vrouw verongelukt. Ja, lieve mensen, dat over­komt regel­ma­tig mensen. Je gelooft het gewoon niet. Het kan toch niet. Haar kind was een rus­tige en zachte lieve vrouw gewor­den. Met een mooie toe­komst in het vooruit­zicht.

Moeders wereld stort in. Het kan nog erger, deze moeder was al enige tijd weduwe en amper uit de rouw. Wanhoop en verdriet, beheersen vanaf dat moment haar leven. Dan komt er de tijd van regelen van de begrafenis en alles wat daarbij hoort. Als die tijd voorbij is over­komt haar een grote leegte.

Op bezoek bij Jolanda

Vandaag gaat moeder op bezoek bij Jolanda
te lang hebben zij elkaar niet gezien
elkaar niet meer ge­spro­ken
moeder heeft haar gemist, wil haar graag zien
Ze komt binnen in een hal, wel wat kaal
daar is haar kind, het is niet te geloven
van span­ning stokt haar adem, hoe zal het zijn?
Het is er stil en plech­tig, anders dan Jolanda gewend was.

In een kamer met wat kaarslicht, daar ligt zij
stil, een glimlach op haar gezicht, ze rust uit
al die dagen in die ijzige kou
om maar te zwijgen van die grote klap
moeder wil naast haar zitten, heel dichtbij
ver­tellen over het leven en de liefde
maar ook van dat grote verdriet
en het gemis van haar vader.

Moeder was blij en trots op Jolanda
nu ze naast haar zit, flitst alles door haar heen
was ik wel een goede moeder?
Jolanda zegt geen ja, maar ook geen nee
ze glimlacht en ligt er rus­tig bij met golvend haar
en haar gesloten bruine ogen
moeders han­den strelen het koude voor­hoofd van Jolanda
ze is gebroken, snikkend vloeien haar tranen
Vertelt haar van toen en nu, haar kind luistert.

De tijd gaat snel, Jolanda krijgt parels op haar gezicht
parels...of zijn het tranen?
Jolanda rust nu uit, deze rust is on­om­keer­baar
moeder zegt nog eens, Jolanda ik houd van jou
dan sluiten ze haar kist, haar stoffe­lijk bestaan is voorbij
Als ook moeder de dood zal vin­den
zullen zij elkaar opnieuw ontmoeten
zeggen wat toen en nu, niet meer kan
rust maar uit lieve Jolanda
in Gods armen ben je veilig
tot ziens mijn lieve dochter.

br. Johannes



Apostolaat van Troost • Correspondentie p/a Grevelingen 250 • 5215 DP ’s-Hertogenbosch • (06) 30 16 16 36 • info@apostolaatvantroost.nl