Ordening

Januari is voor mij altijd een maand om mijn admi­ni­stra­tie te ordenen. De ordners zoveel moge­lijk leeg maken dat mij een gevoel geeft van opnieuw beginnen. Waar­schijn­lijk zeg ik u niets nieuws, maar dat ordenen gaat voor veel mensen ver­der dan een papieren orde­ning.

We zeggen zo vaak dat wij opnieuw willen beginnen na een periode waar het niet zo pret­tig verliep in ons leven: op ons werk, op school of binnen een relatie. Het leven zit vaak inge­wik­kel­der in elkaar dat ons lief is. Dat kan te maken hebben met onbegrip, ver­wach­tings­pa­tro­nen of onzeker­he­den. Maar ook wanneer wij plot­se­ling ziek wor­den waardoor onze ver­gan­ke­lijk­heid van het leven zicht­baar wordt. Dat geeft ook vaak onrust.

Een half jaar gele­den zat er een jongeman voorover gebogen met de han­den voor zijn gezicht. Ik vroeg hem te mogen storen. En stelde de vraag waarom hij zo in gedachte was.

Hij keek me verrast aan. De man ver­telde me dat hij zijn leven aan het ordenen was met de vraag: hoe nu ver­der? Dat kunnen moei­lijke momenten zijn wanneer het te maken heeft met o.a. een relatie. Zijn vriendin liep in de kerk rond. Ik voelde dat het daar­mee te maken had, dat hij later beves­tigde. We kregen een mooi gesprek daarover.

Wanneer je opnieuw wilt beginnen moet je vaak oude struc­tu­ren loslaten. Dat kan veel zorgen baren omdat je de ander geen pijn wilt doen wanneer het om een relatie gaat. Wanneer je jong bent, kom je veel situaties tegen die in eerste instantie mooi lijken, maar die jou later het gevoel geven dat ze niet bij je passen. Het leven is dan ook vaak een zoek­tocht naar evenwicht, harmonie en liefde. Zelfs het geloof is voor ons een zoek­tocht. Een zoek­tocht naar de nabij­heid van God. Toch mogen we weten dat God in ons mid­den is.

Deze jongen was chris­te­lijk opgevoed en zat in de ka­the­draal van­wege de kerk als gebouw, maar ervaarde de kerk ook als een spi­ri­tu­ele ruimte dat hem bracht tot zijn gedachte om zijn leven te ordenen. Ik stelde voor om zijn problemen bij God neer te leggen. Het is juist het gebed dat ons bindt met God de Vader en ons kracht en wijs­heid geeft om te komen tot inzicht in onze problemen. Deze hoop en ver­trouwen mogen wij hebben binnen ons geloof.

De kracht van ons geloof is ons gebed waarin we onze zorgen leggen, maar vooral ook dank­baar­heid. Vaak hebben we veel redenen om te danken ook al lijkt het leven even in een dal te verkeren zoals nu met het corona­vi­rus. In het gebed voelen we ons verbon­den met Jezus. Laten we proberen de woor­den van Jezus aan te nemen. Wanneer we ons daaraan durven over te geven dan geeft ons dat een hoop­volle ver­wach­ting. Zoals Au­gus­ti­nus zei: “Gij hebt ons gemaakt naar U en rusteloos blijft ons hart totdat het zijn vrede vindt in U”. Terwijl we mogen weten dat Jezus ons de weg wijst naar God. Juist in deze gese­cu­la­ri­seerde maar­schappij mogen we ervaren dat er een levende Jezus is die ons helpt bij het ordenen van ons leven, in goede- en in kwade dagen. Laat dat onze troost zijn.

Broe­der Diederik