Nieuw Leven
De winter is bijna voorbij en de lente staat weer voor de deur. Zelf vind ik dit een heerlijke periode omdat de lente en de zomer nog voor me liggen. De lente brengt vaak veranderingen met zich mee. Vroeger werd het hele huis op z’n kop gezet vanwege de grote schoonmaak. Alles kreeg een grote beurt, zelfs de kolenkachel die in de jaren zestig nog door veel mensen gebruikt werd.
Ook onze kleding passen wij in de lente aan: van dikke naar dunne stof; van donkere kleuren naar vrolijke, lichtere kleuren. Er worden weer plannen gemaakt voor een vakantie die veel mensen extra energie geeft. Waar komt deze opleving toch vandaan? Ik denk dat het een gegeven is van de natuur. Laten we naar de vogels kijken die door de lente aangemoedigd worden om een nest te bouwen voor hun nageslacht. Een vaste plek om hun jongen – het nieuwe leven - groot te brengen. Het nieuwe leven dat de natuur brengt, geeft ons ook energie. Deze energie zet ons innerlijk in beweging tot daden. Maar... er is meer dan dat!
Als mens kunnen we een nieuw leven creëren door opnieuw te beginnen. Daar hoeft geen verhuizing aan te pas te komen, ofschoon dat wel zou kunnen wanneer de situatie dat met zich meebrengt. Maar nu duid ik op een innerlijke vernieuwing, nieuw worden tot een ander mens. Dit lijkt hoogdravende taal, maar dat is het niet. Wij hebben allemaal weleens een moment gekend dat wij ons gedrag wilden veranderen binnen een relationele sfeer. Hierin zijn zoveel voorbeelden te noemen. Jezelf corrigeren werkt vernieuwend, maar is moeilijk om daaraan toe te geven. Zeker wanneer wij onszelf op een voetstuk gezet hebben om macht uit te kunnen oefenen over de ander. Maar laten wij toch van dat voetstuk afstappen, zodat wij meer vrijheid voor onszelf krijgen en ruimte voor onze naaste.
Innerlijke vernieuwing kunnen wij ook zien in het licht van ons christelijk geloof waarbinnen wij God zoeken. Maar er zijn tegenwoordig veel christenen die zich ontheemd voelen omdat hun kerk gesloten is. Daardoor lijkt het dat menigeen Christus de rug heeft toegekeerd. Dat zou jammer zijn. Menselijk falen hoeft onze weg naar Christus niet te blokkeren. Christus gaat uit van de liefde! Wanneer wij kunnen leven in de liefde van Christus dan woont God in ons (1 Joh. 4, 7 t/m 12).
Dat geloof geeft ons kracht en kunnen wij teleurstellingen een plekje geven. Ook wanneer wij niet meer terecht kunnen in onze ‘eigen’ kerk. Gewoonten in de mens geeft sleur en maakt ons vaak onverschillig, waardoor ons handelen binnen het geloof een automatisme wordt. Het sluiten van een kerkgebouw heeft ons wel wakker geschut met de vraag: wat moet ik nu doen? Kies ik voor onverschilligheid of kies ik bewust voor God? Deze bewustwording zal ons hele leven beïnvloeden wanneer wij Jezus willen volgen. Ook de kerkvader St. Augustinus was daarmee bezig en schreef o.a. in zijn Belijdenissen: “Gij hebt ons gemaakt naar u en rusteloos blijft ons hart totdat het zijn rust vindt in U”. De waarde in ons leven hangt af van welke keuze we willen maken. Hierin hebben wij onze eigen wil. Wanneer de wil er is, wordt het een zoektocht naar God dat ons zal leiden naar een nieuw leven.
Het nieuwe leven in de natuur heeft ons gebracht naar een meerwaarde in ons eigen leven.
Een meerwaarde die zin aan het leven geeft, ook al weten wij niet hoe het leven zal verlopen. De vogels zullen gevoed worden, staat er o.a. in de Bijbel. Zij maken zich geen zorgen voor de dag van morgen. Laten wij ons ook geen zorgen maken over de toekomst, maar hopen op Gods barmhartigheid, want God is liefde. Het leven op onze kleine planeet is een Godswonder wanneer wij de aarde bezien vanuit de ruimte van het heelal. Dan worden wij als mens klein en stil, althans zo zou het moeten zijn om de grootheid van God te kunnen aanschouwen. Laat deze meerwaarde in ons leven onze troost zijn.
Br. Diederik
